Rakamların Ötesindeki Liderlik ve Vicdani Zeka - Mehmet Abbasoğlu’nun Konformizmi Yıkan Yolculuğu
Kariyer basamaklarını tırmanmak pek çokları için zirveye ulaşmak anlamına gelse de, onun için asıl mesele zirvedeyken aşağıya ne kadar el uzatabildiğiydi. Küresel finansın devasa gökdelenlerinden, İstanbul'un sokaklarına uzanan bu serüvende Mehmet Abbasoğlu’nun en büyük pusulası daima yenilik arayışı ve cesaretti.
Ancak bu cesaret, sadece finansal krizleri yönetmeye veya büyük şirket evlilikleri yapmaya değil; insanın kalbine, toplumsal faydaya ve ülkesine olan vefa borcuna duyulan bir aşktı. Başarının sınırlarını yeniden tanımlayan bu yolculuk, sistemin dayattığı ezberlerin dışına çıkma tutkusuyla başlıyordu.
Ezber Bozan Rota ve Uzaklardan Eve Dönüş
Alman Lisesi'nin koridorlarından Amerika'daki akademik başarılara, ardından Londra'da dünya devlerinin köşe ofislerine uzanan parlak bir kariyer… Merrill Lynch, Societe Generale ve JP Morgan gibi finans devlerinde en üst düzeyde görev alırken bile onun kalbi hep doğduğu topraklarda atıyordu. Çoğu insanın yönünü yurt dışına çevirdiği, fırsatların Batı'da arandığı bir dönemde o, tam tersi bir rota izlemeyi seçti. Çünkü dışarıdan bakıldığında masanın öbür ucunda sadece bir "yuvarlama hatası" gibi duran finansal rakamların, memleketinde gerçek insanların hayatlarına dokunduğunu ve onların cebinden çıkan somut bir değer olduğunu içselleştirmişti. Akdeniz ruhunun, insanla kurulan samimi bir bağın ne kadar hayati olduğunu biliyordu. Bu yüzden, "Herkes Mersin'e giderken siz niye tersine gidiyorsunuz?" diyenlere inat, "Uzaktan kumandayla burası yönetilmez, git orada şamandıramız ol" çağrısına kulak verip, kazandığı tüm evrensel vizyonu ülkesine taşımak için evine döndü.
Yeşil Sahalardan Taşan Bir Eşitlik Mücadelesi
O, koca bir enerji devinin sadece akaryakıt veya lojistikten ibaret olmadığını, devasa bir toplumsal etki gücü taşıdığını görüyordu. Bu gücü, toplumun kutuplaşan yüzlerini birleştirmek için kullandı. Fenerbahçe ve Galatasaray gibi devlerin, ardından Trabzonspor'un kadın futbol takımlarına verilen destek, salt bir ticari hamle değil; sahici bir eşitlik manifestosuydu. Aynı yetkinliğe sahip hiçbir insanın cinsiyetinden dolayı ötekileştirilmesini kabul etmeyen bu felsefe, dalga dalga yayıldı. Anadolu'nun hiç duyulmamış köylerinden gelen cılız ama umut dolu seslerle birlikte, yeşil sahalar genç kızlar için atölyelere hapsedilmekten kurtulmanın, dünyaya açılmanın ve özgürleşmenin bir biletine dönüştü.
10 Bin Saatlik Emeğin Ötesi: "Kalbi Var Bunların"
Bir alanda ustalaşmak için Malcolm Gladwell'in işaret ettiği 10 bin saatlik çalışma kuralı bir gerekliliktir belki; ancak Abbasoğlu'nun dünyasında gerçek liderlik, aklın ve emeğin çok ötesinde bir yerde, vicdanda demleniyordu. Bu vicdani duruş, en karanlık günlerde, Türkiye'yi sarsan büyük deprem felaketinde sarsılmaz bir dağ gibi ortaya çıktı. Kâr marjlarının, bilançoların ve ticari kaygıların tamamen anlamını yitirdiği o anlarda, hiçbir karşılık beklemeden milyonlarca liralık yakıtın afet bölgesine akıtılması sıradan bir kriz yönetimi değildi. Yıkıntılar arasında mücadele eden bir bayinin dudaklarından dökülen "Kalbi var bunların…" cümlesi, aslında bir ömrün iş felsefesinin en saf özetiydi. Başarı sadece zeka ve orantı değildi; empati kurabilmek, tevekkül edebilmek ve en zor zamanda bile "insan" kalabilmekti.
Z Kuşağına Bir Pusula: Pastayı Büyütmek ve Meydan Okumak
Zaman makinesiyle yirmi üç yaşına dönebilseydi, kendine vereceği ilk öğüt, kulaktan dolma bilgilerle yürümemek için "Kendine düzgün bir mentor edin" olurdu. Kendi yolunu aydınlatırken sıradanlığa meydan okuyan bir lider olarak bugünün gençlerine bıraktığı en güçlü vasiyet de şuydu: "Konformist olmayın." Sistemlerin dayattığı klişe mesleklerin dışına çıkmak, dünyayı gezmek ama günün sonunda öğrenilen her şeyi yurdun refahı için masaya koymak en büyük sorumluluktu. Çünkü ticarette ve hayatta asıl maharet, masadaki karşı tarafı ezip geçmek değil, herkesin en üst seviyede fayda sağladığı o dengeyi kurarak "Pastayı herkes için büyütmek" idi.
Bize de şunu hatırlatıyor: Zirveye giden yol sadece pürüzsüz hesaplamalardan, amansız hırslardan veya konfor alanlarındaki güvenli adımlardan geçmez. Gerçek başarı; en karmaşık krizlerin ve devasa rakamların ortasında bile insana dokunabilmek, ezberleri bozacak cesareti kuşanmak ve en önemlisi, yaptığımız her işin merkezine o atan "kalbi" koyabilmektir. Çünkü unvanlar değişir, şirketler büyür veya küçülür; ama yeryüzünde bıraktığınız vicdan izi, birilerinin hayatında umut olmaya daima devam eder