İçinde bir konuya dair bir şeylerin kıpırdadığını, heyecanlandığını hissettin mi? Adını tam koyamazsın; bir huzursuzluk mu, yoksa bir çağrı mı, emin olamazsın. Ama zamanla anlarsın ki o şey geçici değildir. Gelip geçmez, böyle tanımladığımızda bir aşk hikayesi gibi oluyor ama bildiğimiz türden değil bu sefer. Bahsini geçtiğim kıpırtı, içinde kalır, dolaşır, kendini hatırlatır, kaybolduğun zamanlarda neden o yolda olduğunu tekrar tekrar gösterir. Belki bir şarkı çalarken bile anlarsınız onu: “Derdini sayıkla dur, ayıkla dur nedir ederi” derken olduğu gibi. Bazı insanlar derdini bulur, onu sayıklar, anlatır, anlaşılmaya çalışır, o derdi çözmeye çalışır, bir nevi bu yola adanır. Bu insanlar görünmeyen bir derdi edinmiş gibidir bazen, gözlerindeki heyecanı anlarsınız ama neden bu denli heyecanlı olduklarını anlayamadığınız vakitler olur. Gençlik biraz da derdini aramakla ilgili. Ne için heyecanlandığını, neye takıldığını, neyin seni durmadan geri çağırdığını fark etmeye çalışmakla. Ama derdini bulmak, çoğu zaman sandığımız kadar romantik bir şey de değil. Hatta çoğu zaman kafa karıştırıcı, zorlayıcı ve rahatsız edici. Çünkü o derdi bulduğunda, onunla ne yapacağını da düşünmeye başlıyorsun.
“Bu bana ne kazandıracak?”
Derdinizi bulmuş olabilirsiniz ama bu derdin eğer bir “ederi” yoksa derdiniz fuzuli bir uğraş olarak da görülebilir. Hatta sıklıkla büyüklerden ve arkadaşlarınızdan “Ee bu sana ne kazandıracak?” sorusunu alabilirsiniz. Belki de kendi içlerinde haklıdırlar da, sonuçta kimse derdi sahiplenenin meselesini dert sahibi kadar iyi anlayamaz.
Sadece para anlamında da olmaz bu sorgulamalar, değerini de düşünürsünüz. “Bu gerçekten bir mesele mi, yoksa sadece benim kafama taktığım bir şey mi?” diye sorgulayabilirsiniz. Ve çoğu zaman dışarıdan gelen sesler de bu sorguyu büyütür. Anlaşılmamak veya “abartıyorsun” denmesi, kolay bir yolu seçmenizin önerilmesi… Hepsi bu yolun bir parçası haline gelebilir.
Ancak gerçek dertler kolay kolay unutulmuyor, bir tarafa atılmıyor. Çünkü o artık bir düşünce olmaktan çıkıp bir meseleye dönüşüyor. Ve meseleler, insanın hayatına yön veriyor. Bu bahsini geçtiklerimiz girişimcilerin öykülerinde de sık sık karşımıza çıkar. Başarılı olsunlar veya olmasınlar, aşık oldukları bir fikir için yola çıkmışlardır ve anlaşılma çabaları da kolay kolay tükenmez.
Derdini Bulma Dönüşümü
Derdini bulan biri için hayat biraz değişiyor. Artık yürüdüğü yol düz bir yol olmuyor. Yanında taşıdığı bir yük var gibi ama aslında o yük, onu ayakta tutan şey oluyor. Çünkü o dert, insana bir yön veriyor. Bir anlam katıyor. Bir “neden” sunuyor.
Meselesi olan insanları ayırt etmek zor değil. Bir şey anlatırken gözleri başka bakar. Bir konuya girerken iştahı başka olur. O an gerçekten orada olduğunu ve meselesine odaklı olduğunu hissedersiniz. Çünkü anlattığı şey, onun için sadece bir konu değildir, kendine dair bir parçadır.
Bazen onları anlamayız. Hatta “Bu kadar takılacak ne var?” diye de düşündüğümüz vakitler olabilir. Ama o insanlar zaten anlaşılmak için değil, yaşamak için taşırlar o derdi. Çünkü onlar neyin peşinde olduklarını bilirler. Bir yakıt gibidir o mesele onlar için ve bu yakıtı olmak bazen dert sahibi olmak gibi görünse de, aslında büyük bir şanstır.
Uzun yollar da tam burada başlar, “Kahramanın Yolculuğu” dediğimiz hikayelerin hepsinin temelinde böyle dertler vardır. En ilham aldığımız öykülerin arkasında muhakkak tutku ile bağlı olunan bir mesele çıkar. Ve bu öyküler anlatılınca çok güzel görünse de, arkasında birçok zorluğun aşıldığı, çok yolun kat edildiği serüvenleri barındırır. Ancak o yolu yürümeye karar verenler için zaten bulunduğu yerde kalmak zordur. Meselesi olanlar harekete geçmek, o mesele ile koşturmak ister. Konfor alanı dar gelir, dışarı çıkma cesaretini bulur. Yeni şeyler denemek, risk almak, belirsizliğe adım atmak gerekir.
Tüm bunları yapma cesareti ise o derdin kendisinden gelir. İnsan bir şeyi gerçekten önemsediğinde, onun için adım atma gücünü de buluyor. Korku kaybolmuyor belki ama geri planda kalıyor. Çünkü ön planda başka bir şey var: Anlam.
Belki de bu yüzden, uzun yollar gerçekten cesaret istiyor. Ama o cesaretin kaynağı dışarıda değil, tam olarak içeride, insanın kendi derdinde. İşte bu nedenle derdini bulmak, aslında yolunu bulmaktır. Eğer şanslıysanız yalnız da değilsinizdir, o yolda sizinle aynı derde sahip insanlarla birlikte yürür, büyür ve değişirsiniz.
Kübra Nur Duman / 23 Mezunu